تبليغاتX
خاطرات


خاطرات

 پس این آشتی ملی چی شد؟!   

.

.

گاه می اندیشم، شاید ما لیاقت روزهای طلایی را نداریم ولی این فقط از سر گله است.
آمریکایی ها ، معتقدند که هر روز ، روز پیروزی است و هر لحظه ، یک قهرمان متولد میشود !

انگلیسی ها میگویند که هر روز ، یک کار مهم دیگر انجام میدهیم !
فرانسوی ها میگویند ، فردا روز زیباتریست !
برزیلی ها میگویند : نمیدانی فردا برایت چه به ارمغان میآورد...
آقریقایی ها میگویند :
فردا را هیچ کس هنوز ، ندیده...
ایرانیها  میگویند : روز  از نو ، روزی  از نو !
همهء موجودات روی زمین ،  به آنچه که دارند، احترام میگذارند. یعنی به خودشان !
مردم ایران ، از یکدیگر دلگیرند.
مثل من و تو که جایی ، با یکی از دوستهایمان ، قهر کردیم و هرگز سراغ اش را نگرفتیم.
دولت ، تمثیل گر مردم است و مردم ، تمثیل گر دولتشان.
دزدها ، تمثیل گر دولت دزدند.
دولت خوب میخواهی؟
خودت را خوب کن !
دولت را تو خوب میکنی !
قرنهای پشت سرمان ، همه همینکار را کرده اند.
وقتی همه با هم آشتی کردند ، آنوقت بزرگترها ارج و قرب مییابند و کوچکترها اعتبار

.

.

.

با تو نیستم ، با خودمم !

نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت 12:32 توسط هلمن| |

تو مپندار که خاموشی من هست برهان فراموشی من!!

نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت 12:24 توسط هلمن| |


Design By : Night Skin